ITSU-DOKO
logo ITSU-DOKO

Butohpolis. I Międzynarodowy Festiwal Sztuki Butoh

BUTOHPOLIS. I MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL SZTUKI BUTOH
26-26 kwietnia 2019

2019-04-26
19:00 - 22:00
See more information
Time left:
days
hours
minutes
seconds

Butohpolis. I Międzynarodowy Festiwal Sztuki Butoh

//for ENGLISH scroll down//

Stowarzyszenie AUS i Teatr Limen Butoh zapraszają!

BUTOHPOLIS. I MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL SZTUKI BUTOH
26-26 kwietnia 2019

PROGRAM

26 KWIETNIA 2019, GODZ. 19.00

I. Performanse:
„Niesen” –Anita Zdrojewska (Warszaw/Polska)
„Domy obecności. Anamnesis” – Magdalena Jakubów (Warszaw/Polska)
„Czerwony księżyc” – Maruska Ronchi, (Mediolan/Włochy)
II. Prezentacja książki „Intense Bodily Presence: Practices of Polish Butō Dancers” M. Zamorskiej
III. Dyskusja panelowa z udziałem artystów, moderuje: Julia Hoczyk

27 KWIETNIA 2019, GODZ. 19.00

I. Performanse
„Szczeliny istnienia. Pieśń semi” Sylwia Hanff (Warszawa/Polska)
„Podzielenie (się)” Krzysztof Jerzak (Kraków/Polska)
„Schizofrenia” Valentin Tszin (Berlin/Niemcy)

II. Wykład Karoliny Bieszczad-Roley (Oslo/Norwegia) “Foto-performance: badania nad performatywnością fotografii tańca Butoh” połączona z prezentacją fotografii.

III. Krótkometrażowe filmy tańca butoh:
– „Gardener” (butoh: Joan Laage), reż. Karolina Bieszczad-Roley. (Oslo/Norwegia)
– „Chrysalide” (butoh: Jean Louise Le Cabellec) , reż. Damien Serban, Yann Bertrand (Francja)

26-27 kwietnia 2019 – Wystawa zdjęć ze spektakli Teatru Limen Butoh, autorstwa Janusza Matuszewski (Warszawa/Polska)

Szczegółowy opis programu (opisy spektakli i bio artystów) znajdują się poniżej)

WSTĘP WOLNY. Rezerwacja: rejestracja przez wydarzenie na FB lub butohpolis@gmail.com

Miejsce: Teatr Akt, ul. Łaziebna 9, Warszawa.

PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ M. ST. WARSZAWA

Dyrektorka artystyczna: Sylwia Hanff
Kontakt: butohpolis@gmail.com

ORGANIZATOR:
Stowarzyszenie „Akademia Umiejętności Społecznych
Teatr Limen Butoh

WSPÓŁPRACA:
Teatr Akt
BUTOHSFERA

HONOROWY PATRONAT
Instytut Muzyki i Tańca
#tańczMy

PATRON MEDIALNY
Portal taniecPOLSKA.pl
Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

WYDARZENIA TOWARZYSZĄCE:
25 kwietnia 2019, godz. 18.00-21.00, warsztat butoh prowadzi Maruska Ronchi, zapisy i informacje: limenbutoh@wp.pl
28 kwietnia 2019, warsztat butoh prowadzi Valentin Tszin, zapisy i informacje: BUTOHSFERA azdrojewska@publink.com.pl

NIESEN
Butoh: Anita Zdrojewska
Muzyka Live: Rafał “Ruff” Libner
Noc, cisza, piasek pulsuje cichymi westchnieniami. Skrawkami życia pełzającego w ciemności. Miękki ruch skrzydeł zmienia gwiazdy w iskry splatając je w przestrzeń, w której czas się zatrzymał. Głęboki oddech wiatru ożywia skamieniałą duszę wszechczasów. Niesen.Inspiracją dla spektaklu był krajobraz pustyni Negev, w południowej części Izraela. Skaliste szczyty, potężne płaskowyże poprzecinane głębokimi kanionami a przede wszystkim pojedyncze głazy i rozsypane wokół kruszywo. Kamień jest dla mnie niezwykłym tworem. Tak dziś, jak przed wiekami śpi snem wiecznym a zarazem nie śpi; jest niemym świadkiem wydarzeń. W jego warstwach kryją się zwątpienie i nadzieja, moc i niemoc, życie i śmierć samotnych wędrowców – mówi Zdrojewska Muzyka współtworząca spektakl jest nieprzypadkowa. Ruff Libner jest wirtuozem jednego z najstarszych instrumentów dętych na świecie – didjeridoo. Niski, cyklicznie rezonujący w starym drewnie dźwięk, jak oddech ziemi trwa dopóki trwa nieustający taniec życia i śmierci.Większość plemion aborygeńskich uważa, że wszystkie żywe stworzenia na Ziemi są ze sobą powiązane i tworzą jeden wielki system, który wywodzi się bezpośrednio od ich duchowych przodków z „czasu snu”. NIESEN jest stanem transformacji pomiędzy snem i jawą, duchowością i światem fizycznym a towarzyszące zmianom napięcie staje się źródłem, a zarazem bodźcem, do nieustających poszukiwań.

ANITA ZDROJEWSKA – artystka niezależna – tancerka butoh, performerka, malarka ikon. Od 2008 uczyła się butoh u Yoshito Ohno, Atsushiego Takenouchiego, Yukio Waguriego, Ko Murobushiego, Tetsuro Fukuhary, Ken Maia, Mayi Dunsky, Sylwii Hanff. . Tańczyła m.in. z Tetsuro Fukuharą podczas XI Dni Japonii w Warszawie czy z Joan Laage w projekcie „Earth Tomes” w Forcie Mokotów. Organizatorka wielu wydarzeń związanych z butoh – warsztatów, wystaw (m.in mobilnej galerii-archiwum), koncertów i projekcji filmowych. Prowadzi autorskie warsztaty butoh w „Butohsferze”. Od ubiegłego roku, wraz z Joanną Sarnecką, tańczy w projekcie „Weselekekonshiki”. https://www.fundacjapompka.org.pl/artysci/anita-zdrojewska,20.html
RAFAŁ “RUFF” LIBNER – didjeridoo. Muzyk, podróżnik, dźwiękowiec i autor tekstów. Na didjeridoo gra od 1998 roku. Współtwórca Radio Samsara, Nell’ Ambientes i Balanda Didjeridoo Duo. Współpracował z krakowskim “Teatrem Starym” grając w spektaklu “Factory 2” Krystiana Lupy, Storia Theurgica Dynamic Multimedia Project, Gadającą Tykwą, Magic Carpathians, “Studnią O”; podczas licznych pobytów w Nepalu koncertował i nagrywał z Shyam Nepali Group. W kwietniu 2005 został laureatem nagrody solowej dla instrumentalisty (Nowa Tradycja) a w grudniu 2007 Nell’ Ambientes i GadającaTykwa otrzymali I nagrodę w konkursie Scena Otwarta (Mikołajki Folkowe, Lublin). https://travellingdidjeridoo.blogspot.com/p/bio.html

DOMY OBECNOŚCI. ANAMNESIS
Magdalena Jakubów
„Ci co na „wędrówce” muszą dopiero w ciemności swoich ścieżek wywędrować dom i stół…”
Tęsknota za Domem. Za Tymi którzy tam mieszkali. Nostalgia za utraconym, bezdomność i wykorzenienie. Czy można wrócić do Domu, i czym miałby on być..?
Tęsknota za zmarłymi wysłała mnie na wędrówkę Obecności, odnajdowanych w miejscach, historiach, strzępkach przedmiotów, poruszeniach serca, w tajemnicach „śmierci i miłości”. Każdy taniec jest tutaj rytuałem anamnesis – w każdym poruszeniu, geście, oddechu, przepływie postpamięci– zjednoczeniem przeszłości i teraźniejszości. Wędrowiec nie pamięta kim jest. Kroczy przez pustkowia. Dostrzega światło. Puka w okno. Staje u progu „niewypowiadalnego domu”. (określenie z Samuel Beckett „Żadne z nich”). Anamnesis (gr. przypominanie). Cytat początkowy pochodzi z Martin Heidegger „Język, w: W drodze do języka” Warszawa 2007
MAGDALENA JAKUBÓW – Performerka butoh. Od 2016 roku współpracuje z Teatrem Limen Butoh Wcześniej współpracowała z Teatrem Terminus Aquo. Ukończyła socjologię ze specjalizacją psychologia społeczna i coaching. Tańca butoh uczyła się od Sylwii Hanff, Imre Thormana, Rui Ishihary, Aleksandry Capigi – Łochowicz, Joan Laage, Atsushi Takenouchiego, Mayi Dunsky. W 2015 roku uczestniczyła w projekcie teatralnym „Grochów Grochów”. Interesuje się (nie) pamięcią zbiorową mieszkańców Nadodrza i jej wpływem na tożsamość kolejnych pokoleń. Tematem jej pracy magisterskiej był teatr ze społecznością jako narzędzie przywracania pamięci i tożsamości na ziemiach zachodnich. https://magdalenajakubow.blogspot.com

CZERWONY KSIĘŻYC Performans-Rytuł Butoh
Maruska Ronchi
To rytualne przedstawienie o kobiecych energiach, związane z cyklami księżyca. Hipnotyczny występ, w którym tancerka zagłębia się w podświadomość, by przywrócić publiczności archetypowe obrazy. Oniryczna reprezentacja rzeczywistości, zdeformowana, zmieniająca podstawowe elementy postaci, całkowicie wolna od jakiegokolwiek odniesienia do samej rzeczywistości. W ten sposób, odnosi się do innej rzeczywistości, „subtelnych” i symbolicznych światów, nieznanego, tego co usunięte ze świadomości, cienia. Otwiera wewnętrzną otchłań, aby odkryć tajemniczy wszechświat opiekunki zapomnianej mądrości. Odkryj na nowo podwójną naturę kobiecości, jej głęboki związek z Matką Naturą, która jest jednocześnie hojna i okrutna, sprzyjająca i bezwzględna. Matka Natura, która tworzy i zabija, która mieści w sobie życie i śmierć w nieskończononym cykl. Premiera: 2019 rok.
MARUSKA RONCHI to włoska tancerka, choreografka i performerka. Przez wiele lat – podróżując po Europie, Rosji, Kanadzie i Japonii – współpracowała z włoskimi i francuskimi zespołami teatralnymi oraz zespołami tańca współczesnego i różnymi choreografami (Tino Sehgal, Benoit Lahambre). W międzyczasie tworzyła własne prace choreograficzne we współpracy z innymi artystami, tancerzami i muzykami. Ukończył taniec współczesny w CIMD (Międzynarodowe Centrum Ruchu i Tańca) w Mediolanie pod kierunkiem Franci Ferrari. W 2009 roku spotkała się z tańcem butoh z Atsushi Takenouchi. Następnie kontynuuje zgłebianie butoh z wieloma tancerzami butoh, mistrzem i choreografem Yoshito Ohno, Yumiko Yoshioka, Carlottą Ikedą, Natsu Nakajimą, Ima Tenko, Imre Thormannem, Masaki Iwana, Minako Seki, Sankai Yuku, Yukio Mikami (Torifune Butoh Sha), Yuri Nagaoka i Seisaku i innymi. Więcej na https://maruskaronchi.com

PODZIELENIE (SIĘ)
Choreografia, taniec: Krzysztof Jerzak
Muzyka: Maja Baczyńska
Ma w sobie „podzielenie” i „dzieli się” nim. Dzieli się tym co dobre i co złe. Tym co go buduje i co go rujnuje. Tym do czego lgnie i co odrzuca. Tym kim jest i kim chciałby się stać.
„Podzielenie (się)” dotyka relacji podmiot/przedmiot. Stawia pytania o to, co dzieje się wewnątrz/na powierzchni – w podświadomości/świadomości. Wnika w przejawienia, które powstają w ciele/umyśle. Dotyka także relacji: tancerz/widz, ja/inni/świat.
KRZYSZTOF JERZAK – tancerz Butō, choreograf, aikidoka. W 1999 rozpoczął naukę japońskiego tańca Butō. Pobierał lekcje u: Daisuke Yoshimoto, Itto Morita, Atsushi Takenouchi, Imre Thormann, Kan Katsura, Minako Seki, Yuri Nagaoka. W latach 2005–2011 wielokrotnie współpracował z niezależnymi artystami: muzykami, aktorami, tancerzami, filmowcami współtworząc prezentacje sceniczne i filmowe. Współtworzył także kilka grupowych spektakli. W swym dorobku ma kilka solowych spektakli. Od 2018 regularnie prowadzi warsztaty Butō w kilku miastach w Polsce. https://www.facebook.com/KokoroKJ
MAJA BACZYŃSKA
Muzyk, reżyser, autorka tekstów do utworów muzycznych (w tym libretta) oraz poezji i prozy. Regularnie koncertuje w różnych składach, wykonując muzykę intuicyjną, na styku eksperymentu i tradycji, chętnie łącząc brzmienia etniczne z elektroniką oraz improwizując do spektakli teatralnych i tanecznych.

SZCZELINY ISTNIENIA. PIEŚŃ SEMI
Butoh: Sylwia Hanff, muzyka: Pierre Boeswillwald
„Szczeliny istnienia” to najnowsze solo Sylwii Hanff z muzyką elektroakustyczną-akusmatyczną autorstwa wybitnego francuskiego kompozytora Pierre’a Boeswillwald’a.
Imagine the Abstract
being played in the G major
deep space black with flashes of darker
blackness pornographic obscenity
imagined experienced totality
Blackness light-years
Between stars (poezja znaleziona/Sylwia hanff, fragment)
SYLWIA HANFF – warszawska artystka, pionierka i jedna z najbardziej rozpoznawalnych tancerek butoh w Polsce. Butoh uczyła się u największych mistrzów. Mgr filozofii UW, menadżerka kultury (od kilkunastu lat organizuje wydarzenia butoh). Od 2002 r. prowadzi Teatr LimenButoh, stworzyła 19 autorskich spektakli solowych i zespołowych oraz wiele etiud i improwizacji. Została opisana w książce „Obecni ciałem. Warsztat polskich tancerzy” Magdaleny Zamorskiej i The Body Revolving Stage. New Dance in New Poland, Jadwigi Majewskiej. Stypendystka Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. www.limenbutoh.net

SCHIZOFRENIE
Butoh: Valentin Tszin
Dźwięk: Daniel Williams
Każdy nowy krok jest w konflikcie z ostatnim. Konflikt leży między tym, czym jest ciało, a tym, czym musi być. Uczucie teraz i pragnienie następnego kroku objawia się w Butoh. Każdy nowy krok anuluje wartość ostatniego. Bez tego konfliktu nie ma Butoh. Koncepcja performansu „Schizofrenia” nie odnosi się do schizofrenii jako kategorii chorób psychicznych w sensie medycznym, ale raczej odzwierciedla schizofrenię w wielu teatralnych, tanecznych i filozoficznych badaczach w XX wieku, na przykład Artaud, Hijikata, Deleuze / Guattari itp. „Ile mam dubletów? Najbardziej jednak interesująca jest nie ich ilość, ale intensywność ich istnienia w konkretnym czasie i przestrzeni.
VALENTIN TSZIN – choreograf, performer, tancerz i aktor urodzony w Rosji, mieszkający i pracujący w Berlinie. Jest artystą poszukującym, eksperymentującym w zakresie teatru, tańca, performansu, z grancami tych sztuk i ich transformacją. Wyprodukował i brał udział w bardzo wielu performansach i projektach. Prezentował swoje prace w kraju i za granicą na Ukrainie, w Niemczech, Niderlandach, Japonii, Kolumbi, Szwecji, Hiszpanii, Francji, Szkocji, Grecji. Jest współzałożycielem Butoh Channel Berlin i Wioski Butoh (Moskwa), reżyserem teatralnym i filmowym. Studiował butoh z takimi nauczycielami jak Ko Murobushi, Carlotta Ikeda, Dairakudakan, Taketeru Kudo, Sainkho Namtchylak, Flavia Ghisalberti i inni. Tworzy swoje najnowsze dzieła we współpracy z różnymi techno muzykami. Więcej na https://tszin.dance

FOTO-PERFORMANCE: BADANIA NAD PERFORMATYWNOŚCIĄ FOTOGRAFII TAŃCA BUTOH
KAROLINA BIESZCZAD-ROLEY wprowadzila pojecie “foto-performance”, ktore opisala szczegolowo w pracy doktorskiej “Foto-performance: badania nad performatywnoscia fotografii tanca Butoh”, obronionej na Brunel University w Londynie w 2010 roku. Akt fotografii jest tam badany jako ucielesnione doswiadczenie fotografa, ktore mozna traktowac jako jego “wewnetrzne” performance. Karolina udowadnia, ze podobnie jak taniec Butoh, taki performance przejawia sie nie tylko w fizycznie widocznych (postrzegalnych wzrokowo) ruchach, ale takze w multimodalnej przedrefleksyjnej swiadomosci wzajemnej relacji miedzy “foto-aktorem” a tancerzem Butoh.
Karolina ma tytuł doktora w dziedzinie fotografii Butoh i przez ostatnie prawie 20 lat fotografowała największych tancerzy Butoh, w tym Yoshito Ohno, Atsushi Takenouchi, Katsura Kan i Daisuke Yoshimoto. Jej fotografie byly wystawiane w USA, Anglii, Norwegii i Polsce. Od 2017 roku prowadzi interdyscyplinarną kreatywną platformę Butoh Encounters. Pochodząca z Polski, wykształcona w Anglii, Karolina mieszka obecnie w Norwegii, gdzie pracuje w branży filmowej. https://www.karolinastie.com

„The Gardener – summer” (premiera, 2019) to kontynuacja „The Gardener – winter” (2012) i „The Gardener – spring” (2017). Wszystkie są filmami poklatkowymi z amerykańską tancerką Butoh Joan Laage. Wykonano setki zdjęć i zmontowano je razem, aby obudzić martwe duchy w różnych miejscach Oslo… Reżyser i redaktor: Karolina Bieszczad-Roley. Tancerka: Joan Laage

CHRYSALIDE Film krótkometrażowy
Reżyseria : Damien Serban, Yann Bertrand
Muzyka : Benjamin Holst
Animacja : Hicham Bouhennana
Butoh : Jean-Louis Le Cabellec
Film Chrysalide transkrybuje, poprzez trzy rozdziały, różne stany tańca japońskiego, Butoh. Mieszając animację 3D i wideo, przeciwstawia ten cielesny, taniec ‘z trzewi’ rygorom 3D i jego architektórze wielokątów. Między teksturami organicznymi i cyfrowymi. Ten film stanowi również częścią instalacji stworzonej z rzeźb i rysunków Michela Lauricelli oraz fotografii Dorothei Nold.
DAMIEN SERBAN – W 2003 roku ukończył studia wyższe w Instytucie Sztuk Stosowanych w Paryżu. Po studiach zaczyna prowadzi poszukiwania „surowej” animacją 3D, pozornie uwidaczniając się w wielokątach, a także w architekturach, a nawet błędach popełnionych przez oprogramowanie ; w wyniku jego pierwszego niezależnego projektu, powstał film Chrysalide. Film dystrybuowany przez Autour de Minuit był pokazywany na wielu międzynarodowych festiwalach i wystawiony w 2010 roku w Muzeum Sztuk Pięknych Lille w ramach wystawy „e-motion graphique”. Nastepnie artysta kontynuuje badanie wad oprogramowania, aby lepiej służyły ekspresji zmysłowej, która jest charakterystyczna dla cyfrowego tworzenia , kilka filmów krótkometrażowych i eksperymentów rodzi się z tych poszukiwań. Więcej na https://www.damienserban.com

JULIA HOCZYK – teatrolożka, krytyczka i teoretyczka tańca, redaktorka. Teksty krytyczne
publikowała m.in. w „Didaskaliach”, „Teatrze”, „Opcjach”, „Dwutygodniku.com” i na portalu nowytaniec.pl. W latach 2005–2010 była redaktorką „Sceny” – periodyku poświęconego kulturze i edukacji teatralnej, w latach 2008–2011 – sieciowego miesięcznika „Kultura Enter”, a od 2011 – portalu taniecPOLSKA.pl (inicjatywy Instytutu Muzyki i Tańca), poświęconego informacji, promocji, dokumentacji tańca artystycznego w Polsce, a także wspierającego dyskurs krytyczny na temat tej dziedziny sztuki. Zajmuje się problematyką ciała, cielesności i gender (płci kulturowej) w polskim i światowym tańcu
współczesnym. Prowadzi gościnne wykłady o tańcu współczesnym i butō. Współpracowała z Akademią Teatralną, gdzie w latach 2010-2015 prowadziła zajęcia poświęcone analizie teatru tańca i tańca współczesnego. Pracuje w Instytucie Muzyki i Tańca.

Janusz Matuszewski vel Yassiek – teatrem tańca pasjonuje się od 1998, fotografuje od 2005. Sfotografował prawie 500 wydarzeń związanych z tańcem, w tym m.in. działania takich artystów jak Atsushi Takenouchi, Tanztheater Wuppertal – Pina Bausch, Kibbutz Contemporary Dance Company – Rami Be’er, Bejart Ballet, Pietragalla Compagnie, Mathilde Monnier, Derevo, Gardzienice, Scena Plastyczna KUL , Polski Teatr Tańca. Współpracował z festiwalami i konkursami m.in.: Festiwal Tańca Zawirowania, Festiwal Rozdroże, Łódzkie Spotkania Baletowe, Mandala Performance Festival, Festiwal Ciało/Umysł, Festiwal Skrzyżowanie Kultur. Zdjęcia teatrów tańca Janusza Matuszewskiego publikowane były w recenzjach spektakli w prasie („Rzeczpospolita”, „Życie Warszawy”, „Przekrój”), w książkach o tańcu w Polsce (Anna Królica „Sztuka do odkrycia. Szkice o polskim tańcu” 2011, Jadwiga Majewska „My, taniec. Antologia polskiej krytyki tańca po 1989 roku” 2013, Anna Królica red. „Nienasycenie spojrzenia” 2017), na portalach internetowych poświęconych tańcowi.

//ENGLISH//

Association AUS and Limen Butoh Theatre ivite you to the Festival

BUTOHPOLIS. INTENATIONAL BUTOH ART FESTIVAL
26-27.04.2019

Festival program:

26th April 2019, 7PM

I. Performances:
Insomnia –Anita Zdrojewska (Warsaw/Poland)
Houses of Presence. Anamnesis – Magdalena Jakubów (Warsaw/Poland)
Red Moon – Maruska Ronchi, (Milano/Italy)
II. Presentation of the book Intense Bodily Presence: Practices of Polish Butō Dancers by M. Zamorskiej
III. Panel discussion on the topic of Western Butoh, moderated by Julia Hoczyk

27th April 2019, 7PM

I. Performances:
Sharing (oneself) – Krzysztof Jerzak (Cracow/Poland)
Crevices of Existence. The Song of Semi – Sylwia Hanff (Warsaw/Poland)
Schizofrenie – Valentin Tszin (Berlin/Germany)

II. Lecture by Karolina Bieszczad-Roley (Oslo / Norway) „Photo-performance: research on the performativity of Butoh dance photography” combined with the presentation of photographs.

III. Butoh Dance Short Films:
– „Gardener” (butoh: Joan Laage), directed by Karolina Bieszczad-Roley. (Oslo/Norway)
– „Chrysalide” (butoh: Jean Louise Le Cabellec) directed by Damien Serban, Yann Bertrand (France)

26-27.04 2019 – Butoh Photography Exhibition
An exhibition of photos from the performances of Limen Butoh Theater, by Janusz Yassiek Matuszewski (Warsaw/Poland)

More details ( performance description and bios) below

FREE ENTRANCE. Reservation: register on FB event or email butohpolis@gmail.com

Adress: Teatr Akt, ul. Łaziebna 9, Warszawa.

PROJECT CO-FINANCED BY THE CITY OF WARSAW

Artistic Director: Sylvia Hanff
Contact: butoholis@gmail.com

Organizer:
Stowarzyszenie “Akademia Umiejętności Społecznych”
Limen Butoh Theatre

Cooperation:
Teatr Akt
BUTOHSFERA

Honorary Patronage:
The Institute of Music and Dance

Media Patron:
Portal taniecPOLSKA.pl
Dance Art Center in Warsaw

ACCOMPANYING EVENTS:
25.04.2019, 6PM-9pm, works hop LED by Maruska Ronchi, information: limenbutoh@wp.pl
28.042019, works hop LED by Valentin Tszin, information: BUTOHSFERA/Fundacja Pompka azdrojewska@publink.com.pl

INSOMNIA
Butoh:Anita Zdrojewska, music: Rafał “Ruff” Libner
Night, silence, sand pulsates with quiet sighs. Scraps of life crawling in the dark. The soft movement of the wings changes the stars into sparks, entangling them into the space in which time has stopped. The deep breath of the wind enlivens the petrified soul of all time. Insomnia. Anita Zdrojewska
The show was inspired by the Negev desert landscape, in the southern part of Israel. Rocky peaks, huge plateaus intersected by deep canyons and, above all, individual boulders and the aggregate scattered around. The stone is an extraordinary creation for me. So today, as he has been sleeping forever, eternal sleep and at the same time he is not asleep; He is a silent witness of events. Its layers contain doubts and hope, power and impotence, life and death of lonely wanderers – says Zdrojewska. Music co-creating the spectacle is not accidental. Ruff Libner is a virtuoso of one of the oldest wind instruments in the world – didjeridoo. A low, cyclically resonant sound in old wood, as the breath of the earth lasts as long as there is a constant dance of life and death. Most aboriginal tribes believe that all living creatures on Earth are interrelated and form one large system that is derived directly from their spiritual ancestors from the „dream time”. Insomnia is a state of transformation between dream and wakefulness, spirituality and the physical world, and the tension that accompanies changes becomes the source, and at the same time the stimulus, to the constant search.
ANITA ZDROJEWSKA – independent artist – butoh dancer, performer, icon painter. Since 2008, she has studied with Yoshito Ohno, Atsushi Takenouchi, Yukio Waguri, Ko Murobushi, Tetsuro Fukuhara, Ken Mai, Maya Dunsky and Sylwia Hanff. She danced among others with Tetsuro Fukuhara during the XI Days of Japan in Warsaw and Joan Laage in the „Earth Tomes” project at Fort Mokotów; Since last year, together with Joanna Sarnecka, has been dancing in the project „Wesele kekonshiki” presented during Matsuri (2018) and in Butohsphere (2019). The creator of the BUTOHSFERA fanpage, runs her own workshop „Butoh in Butohsfera”. https://www.fundacjapompka.org.pl/artysci/anita-zdrojewska,20.html
RAFAŁ “RUFF” LIBNER – musician, traveller, soundman and song writer, playing the didjeridu since 1998. He is cofounder of: Radio Samsara , Nell Ambientes, Balanda Didjeridoo Duo. He also cooperates with: Stary Theatre in Cracow as a didjeridu musician in Factory 2 by Krystian Lupa; Studnia O storytellers group, Storia Theurgica Dynamic Multimedia Project. He also performed with Gadająca Tykwa (Talking Gourd) and Magic Carpathians; during numerous travels to Nepal he performed and recorded with Shyam Nepali Group.

HOUSES OF PRESENCE. ANAMNESIS
Magdalena Jakubów
„Those who are on ‚wandering’ must still wander home and the table in the darkness of their
paths…”
Homesickness. Longing for those who lived there. Nostalgia for the lost, homelessness and
uprooting. Is it possible to return home, and what would it be …? Longing for the dead sent me to
the wandering of the Presence, found in places, stories, scraps of objects, touching of the heart, in
the secrets of „death and love”. Every dance here is an anamnesis ritual – in every movement,
gesture, breath, post-memory flow – the unity of the past and the present. The wanderer does not
remember who he is.. He’s walking through the wasteland. He sees the light. He knocks on the
window. He stands at the threshold of the „unspeakable house.”
(The term from Samuel Beckett „Neither”).
Anamnesis ( in Greek: recalling). The initial quote comes from Martin Heidegger „Language, in:
On the way to language” Warsaw 2007
MAGDALENA JAKUBÓW – butoh performer. Since 2016 she has been cooperating with the Limen Butoh Theater. Previously, cooperated with the Terminus Aquo Theater. She learnt butoh from Sylwia Hanff, Imre Thorman, Rui Ishihara, Aleksandra Capiga – Łochowicz, Joan Laage, Atsushi Takenouchi, Maya Dunsky, Ken Mai. She is interested in correlation between memory, repressed memory and identity both from sociological and psychological point of view and its restoration through various forms of theatre, specifically community theatre as well as butoh. https://magdalenajakubow.blogspot.com

RED MOON
Butoh ritual Performance by Maruska Ronchi
It is a ritual performance about the feminine energies, linked to the cycles of the moon. A hypnotic performance where the dancer digs in the subconscious to return archetypal images to the audience.
An oniric representation of reality, deformed, altering the essential elements of the figure, completely free from any reference to reality itself. In this way, referring to a different reality, “subtle worlds”, symbolic worlds, of the unknown, of the removed, of the shadow. Opening the inner abyss to rediscover a mysterious universe, keeper of a forgotten wisdom. Rediscover the dual nature of the feminine, its deep connection with Mother Nature, that is generous and cruel at the same time, propitious and ruthless; Mother Nature that generates and kills, which contains in itself life and death in an endless cycle. New creation of 2019
MARUSKA RONCHI is an Italian dancer, choreographer and performer. For many years she worked with Italian and French theatre companies, and contemporary dance companies and different choreographers (Tino Sehgal, Benoit Lahambre), turning around Europe, Russia, Canada and Japan. In the mainwhile she create her own choreographic works in collaboration with other artists, dancers, and musicians.
Graduated in Contemporary Dance at CIMD (International Center of Movement and Dance) in Milan directed byFranca Ferrari. She met butoh dance with Atsushi Takenouchi in 2009. Then she continue deepening into Butoh throught the meeting with many butoh dancers, master and choreographer as Yoshito Ohno,Yumiko Yoshioka, Carlotta Ikeda, Natsu Nakajima, Ima Tenko, Imre Thormann, Masaki Iwana, Minako Seki, Sankai Yuku, Yukio Mikami (Torifune Butoh Sha), Yuri Nagaoka & Seisaku, and others. https://maruskaronchi.com

SHARING (ONESELF)*
Butoh: Krzysztof Jerzak, music: Maya Baczyńska
One has a division in onself and one shares this division. One shares what is good and what is bad. One shares what makes and what ruins one. One shares that to which one clings and what one rejects. Sharing invesigates the division in subject/object relationship. It asks questions about what is happennig inside/on the surface — in the subconsciousness/consciousness. It penetrates into appearances manifesting in the body/mind. It touches the dancer/spectator relationship and that of I/the others/the world.
* The Polish word Podzielenie means both sharing and division — a word-play that is hard to render in English
KRZYSZTOF JERZAK
Butoh dancer, choreographer, aikidoka. In 1999 started learning Japanese dance Buto. He took lessons from: Daisuke Yoshimoto, Itto Morita, Atsushi Takenouchi, Imre Thormann, Kan Katsura, Minako Seki, Yuri Nagaoka. In 2005-2011 cooperated with independent artists: musicians, actors, dancers, filmmakers, co-creating stage and film presentations. He also co-created several group performances. His work includes several solo performances: „Sincere?” (2002), „Beyond” (2005), „Straw-butō” (2009), „Separation (Sharing)” (2019). From 2018, he has regularly been conducting Butō workshops in several cities in Poland https://www.facebook.com/KokoroKJ
MAJA BACZYŃSKA Musician, director, songwriter (including libretto), poetry and prose writer. She regularly performs in various compositions, performing intuitive music, at the interface of experiment and tradition, willingly combining ethnic sounds with electronics and improvising to theatrical and dance performances.

CREVICES OF EXISTENCE. SONGS OF SEMI.
The latest solo of Sylwia Hanff with electroacoustic-akusmatic music by the outstanding French composer Pierre Boeswillwald.
Imagine the Abstract
being played in the G major
deep space black with flashes of darker
blackness pornographic obscenity
imagined experienced totality
Blackness light-years
Between stars (poezja znaleziona/Sylwia hanff, fragment)
SYLVIA HANFF is a butoh dance pioneer in Poland and one of the most widely recognized Polish butoh dancers who has studied with the greatest masters. She has an M.A. in philosophy, with a theoretical background in theatre anthropology. Sylvia is a choreographer, director, dance therapist, yoga teacher and cultural manager. She has also studied Western and Eastern, contemporary and ancient techniques of body control. The practice of meditation is a crucial element of her training. She was an actress in the Warsaw Mime Theatre and worked with the National Theatre and National Opera. The founder of Limen Butoh Theatre (since 2002 she created 18 solo and group performances), she currently works with independent street and physical theatres. She is featured in The Body Revolving Stage. New Dance in New Poland, by Jadwigi Majewskia and in Intense Bodily Presence: Practices of Polish Butō Dancers by Magdalena Zamorska. She was scholarship holder of the Ministry of Culture and National Heritage. www.limenbutoh.net FB https://www.facebook.com/limenbutoh

SHIZOFRENIE
concept and realization
VALENTIN TSZIN (dance)
DANIEL WILLIAMS (sound)
Each new step is in conflict with the last. The conflict lies between what the body is and what it needs to be. The feeling now and the desire for the next step is revealed in Butoh. Each new step cancels the value of the last. Without this conflict there is no Butoh.
The project research grows through the radically different contexts of each individual event. The basics of the project are always a challenge to Valentin and Daniel in investigating the potential of two opposite but at the same time very similar medias, “Butoh” and “techno”. “How many doubles do I have? And most interesting is not the quantity of these doubles, but the intensity of their existence at a concrete time and space, and the luck in the centre, controlling them.” (Valentin Tszin, the BRVTALIST magazine).
VALENTIN TSZIN is a Russian-born artist and dance researcher based in Berlin. His method
(named 4/4 4/3 4/0) draws on the forms and fundamental principles of dramatic theatre,
taekwondo, butoh and throat singing. Tszin’s body of work varies greatly in scale; he works across a contrasting range of formats, from ascetic solos to intricate group concepts. His projects have been presented to diverse audiences internationally, some having involved up to one hundred people. Interdisciplinary dialogue in the arts is the way forward, according to Tszin. He has been producing his most recent works in collaboration with various techno
musicians. https://tszin.dance

PHOTO-PERFORMANCE: RESEARCH ON THE PERFORMATIVITY OF BUTOH DANCE PHOTOGRAPHY
KAROLINA BIESZCZAD-ROLEY coined the term “photo-performance”, which she described in details in her PhD thesis submitted at Brunel University in London in 2010. She argues that the photographer’s embodied experience constitutes an ‘inner’ performance, which similarly to Butoh dance, manifests itself not only in physically apparent (visually perceived) movements but also within the multi-modal pre-reflective consciousness of the reciprocal interaction between the photographer and a Butoh dancer.
Karolina (Artistic director/Producer) holds a PhD in Butoh photography and has photographed some of the biggest names within Butoh, including Yoshito Ohno, Atsushi Takenouchi, Katsura Kan and Daisuke Yoshimoto, for the last 17 years. Since 2017 she runs a creative platform called Butoh Encounters. Originally from Poland, educated in England, Karolina currently resides in Norway where she works in the film industry. https://www.karolinastie.com

“The Gardener – summer” (premiere, 2019) is a continuation of “The Gardener – winter” (2012) and “The gardener – spring” (2017). All are stop-motion films featuring American Butoh dancer Joan Laage. Hundred of photographs were taken and edited together to awaken the dead spirits in various locations in Oslo… Director and editor: Karolina Bieszczad-Roley. Dancer: Joan Laage

CHRYSALIDE short film
Co-directed with : Yann Bertrand
Music : Benjamin Holst
Animation : Hicham Bouhennana
With : Jean-Louis Le Cabellec
The film Chrysalide transcribes, through three chapters, different states of the Japanese dance, Butô. Mixing 3D animation and video, the work contrasts this carnal, visceral dance with the rigor of 3D and its architectures and polygons. In between organic and digital textures. This film is also part of an installation conceived with Michel Lauricella’s sculptures and drawings as well as Dorothea Nold’s photographs.
DAMIEN SEBAN graduates from the Applied Arts Superior Institute of Paris in 2003. After his studies he starts putting into practice the pursuit of a „raw” 3D animation, leaving the polygons apparent as well as the architectures and even the errors made by the software ; resulting in his first independent project, Chrysalide (2005 – directed with Y. Bertrand). This film, distributed by Autour de Minuit, is broadcast in many international festivals and exhibited in 2010 at the Lille Museum of Fine Arts as part of the exhibition „e-motion graphique” (combining drawings from the 16th to the 20th century and contemporary animation films). He goes on exploring software flaws in order to better serve a sensory expression which is specific to digital creation, a few short films and experiments are born of these questionings. https://www.damienserban.com

JULIA HOCZYK – theatre researcher, dance theorist, dance critic, editor. She has published critical pieces in Didaskalia, Teatr, Opcje, Dwutygodnik.com, and on nowytaniec.pl. From 2005 to 2010 she was an editor of Scena, a periodical devoted to culture and theatre education, and from 2008 to 2011 – of Kultura Enter, a monthly web magazine; since 2011 she edits taniecPOLSKA.pl website (initiated by the Institute of Music and Dance in Warsaw) aimed to inform about, promote, and document the art of dance in Poland and to stimulate critical discourse of dance. In her research she focuses on the body, corporeity, and gender in Polish and international contemporary dance. She teaches on contemporary dance and butō as guest lecturer. She collaborated with the Academy of Dramatic Art where in the years 2010-2015 she’s been delivering classes on butō and contemporary dance analysis. She works with the Institute of Music and Dance.

Janusz Matuszewski vel Yassiek – he has been photographing since 2005. He photographed nearly 500 events related to dance, including activities of artists such as Atsushi Takenouchi, Tanztheater Wuppertal – Pina Bausch, Kibbutz Contemporary Dance Company – Rami Be’er, Bejart Ballet, Pietragalla Compagnie, Mathilde Monnier, Derevo, Gardzienice, Art Stage KUL, Polish Dance Theater. He collaborated with festivals and competitions, including the Zawirowania Dance Festival, the Rozdroże Festival, Łódź Ballet Meetings, the Mandala Performance Festival, the Body / Mind Festival, the Cross-Culture Festival. Pictures of Janusz Matuszewski’s dance theaters were published in reviews of performances in the press („Rzeczpospolita”, „Życie Warszawy”, „Przekrój”), in books about dancing in Poland (Anna Królica „Sztuka do Discovery. Szkice o polskiego tańcu” 2011, Jadwiga Majewska „We, dance: An Anthology of Polish Dance Critic after 1989” 2013, Anna Królica ed. „Insatiable Look” 2017), on online dance portals.

Polecamy śledzić wydarzenie na stronie źródłowej organizatora, by być na bieżąco ze wszystkimi aktualnościami jak: potwierdzenie, czy wydarzenie nadal ma się odbyć, czy nie zmieniło się miejsce, wstęp jest wolny czy płatny itd

https://www.facebook.com/events/632136217231127/